EUSKAL HERRIA MENDI ERRONKA

EUSKAL HERRIKO SELEKZIOEN OFIZIALTASUNAREN ALDE (2013-06-1)

Euskal Herriko selekzioen ofizialtasunaren aldarria lau haizetara zabaldu asmoz  ospatu zen Euskal Herria Mendi Erronka mendi lasterketaren lehen edizioa Leitzan. Aralar eta Leitza inguruko mendietatik igarotzen den lasterketak 65 km eta 3500m gorako desnibel metatua ditu. Tartean Irumugarrieta mendia igota kilometro bertikala egiteko aukera dago, Gaintzatik Irumugarrieta tontorrerako ibilbidea kronometratua delarik. Gainera taldeka ere parte hartu daiteke gutxienez 4 kidetako talde mixtoa osatuz.

Euskal Herria Mendi Erronka lasterketaren web orria: http://ehmendierronka.com/

 

Zaldai Mendi Taldeko kide batzuk lasterketaren berri izan genuenean laster hasi ginen Leitzarako espedizioa prestatzen. Asteburua bertan igarotzeko etxeren bat bilatu, taldeka parte hartzeko artaldea batzen hasi…

 

Ostiral arratsaldean abiatu ginen Leitzarantz asteburu polit bat pasatzeko asmoarekin. Leitzara bidean zerua ilun ikusten zen eta aste guztiko eguraldiaren iragarpenek ez zekarten notizi onik. Hainbeste luzatzen ari zaigun negu hau ikusita eta Leitza Euskal Herriko punturik euritsuenetakoa izanik, ez genuen gutxiago espero.

Leitzan gaua pasaturik ez geneukan horren goiz jaiki beharrik, hala ere 5terdiak aldera jaiki ginen oraindik lasterketako txipak jasotzeko geneuzkan eta. 6terdietako Leitzako plazako irteera gunera iritzi ginen, txipa jaso eta aterpean gustora egon ginen kanpoan euri botalan zegoen eta. Hala ere, beroketaren bat edo beste egin beharra zegoen eta laster irteera puntura joateko deia zabaldu zuten bozgorailuetatik. Nerbioak nerbio irteera baino minutu batzuk aurretik, komuna bistatzeko joan-etorri azkar bat egin behar izan nuen. Goizeko seiak jota justu lasterketako hasiera markatuko lukeen suziriak zeruan eztanda egin behar lukeenean, argindarrak kale egin eta irteerako arkua bera erori zen. Eskerrak laster bueltatu zela, euripean geldi ez zen giro eta.

 

Beraz 6ak pasata irten ginen Leitzako plazatik. Zaldaiko kideen artean bakoitza bere erronka pertsonalekin lasterketaz nolabait gozatzeko eta taldeka zeozer txukuna egiteko asmoarekin.

 

 

Lehen 2 kilometrotan behintzat aurrekaldean jaotea neukan pentsatu hasierako tramoetan pilaketak saihesteko eta lokatz gutxiago harrapatzeko. Lasterketak pixkanaka erritmo azkarra hartu zuen eta pixkanaka neure erritmo lasaiagoa hartu nuen. Lokatzetan aurrera egiteak esfortzu doblea eskatzen zuen eta lehen kilometroetan horrelako desgastea eginez gero ondoren ordainduko nukeelakoan nengoen.

Pixkanaka lehen tontorra pasata Gaintzara iritzi nintzen. Lasterketako puntu honetatik Irumugarrietako tontorreraino ibilbidea kronometratua izan arren, indarrak ondo neurtu beharra zegoen lasterketa osoa txukun bukatzeko behintzat. Beraz, Gaintzako hornidura gunean indarrak bildu eta erritmo konstantean igotzen saiatu nintzen, nahiz eta lupetzetan emandako labankadek norbera zeharo desesperatu, pausu bat aurrera eta 2 gutxienez atzera emanez. Zati handi batean Atharratzerekin batera egin nuen igoera eta tontorrera Jose Luis Albizurekin batera iritzi nintzen. Behin goian azken honen atzetik hurrengo hornidura gunerako bidea nahiko gustura egin nuen tramo tekniko eta nahiko arriskutsuan. Laino artean bisibilidade eskasa egon arren bidea oso ongi markatuta zegoen eta aurrean neramanak pausua non ematen zuen ikusteak zeharo erraztu zidan. Hemendik aurrerako Aralarreko pistetan zehar korrika gehiago sakatzeko tokietan, postu batzuk galdu nituen. Aralarreko zati honetan euriak eta hotzak bortizki astindu gintuen, hala ere Aralarreko txoko desberdinetan kokatuta zegoen jendearen animoek bidea zeharo erraztu ziguten. Benetan eskertzekoa zegoen eguraldi petralarekin, hotzari eta euriari aurre eginez jaso genituen animo guztiak.

 

Behin Aralarreko azken hornidura gunera iritzita, berriz idarrak biltzeko zerbait jan, bertan zegoen Igor lehengusuarekin zerbait hitz egin eta Lekunberrirako berantzako bideari ekin nion. Tarte honetan lokatz pila bat zegoen, hori dela eta oreka mantentzen nahiko komeri izan nituen bastoiekin lagunduz. Gainera labankada baten ondorioz lurrera joan nintzen eta holakoetan gero beldur gehiagorekin jotzen da aurrera . Berantzako zati honetan, berriz Atharratzerekin egin nuen bat eta berarekin zetorren David Hornesekin. Nire aldean erritmo hobean zetozen jaisten eta nahiko sufritu nuen beraiei jarraitzen. Hori dela eta ondoren Lekunberrira orduko pista lauetan aurrea hartu zidaten. Aurretik ere banekien Lekunberri inguruan korrika egin ahal izateko km dezente aurkituko nituela erdi lauan edo gorantza jotzen dituzten horietakoak. Zati hau bukatzeko desiatzen nengoen aldapa gora gogorragoetan oinezean jartzeko. Horrela pixkanaka asko sufritu ostean eta zeozer jan eta gero, hobeto aurkitzen hasi nintzen eta berrio egin nuen bat beste bi hauekin. Guztira Ireberko gainean laukote bat osatu eta Leitzarako azken jaitsiera luzeari ekin genion. Iladan jaitsieraz disfrutatzen nindoan sentsazio onekin, baina pixkanaka gero eta abiadura handiagoan gindoazen ia ohartu gabe, Leitzako helmuga gero eta gertuago sentitzeaz bat. Txirrindulariek esprina prestatzeko egiten duten bezalakoxe sentsazioak etortzen zitzazkidan burura. Azkenean Leitzako kaleetara iritzi ginen beste korrikalari bat aurrean genuela. Korrikalarien ilada guztiz luzatuta helmugara orduko zegoen aldapatxoan hortzak estututa iritzi nintzen osatutako taldetxoko zierrakarreras bezala. Zekula ez nuen pentstuko 65. kilometroan horrela ibili ahal izango nintzakeenik Lekunberri aldean neraman gorputz eskasarekin.

 

 Azkenean 8 ordu behar izan nituen ibilbidea osatzen 24. postuan. Gustura, lokatza eta dutxa etengabeaz gain, ibilbideaz asko gozatu nuen sentsazioa geratu zaidalako eta batez ere Lekunberrin sufritutakoari buelta eman ahal izan niolako. Taldeka ez genuen puntuatzerik lortu; hala ere, etorkizunerako beste lasteketa batzutarako ilusioak berritu genituen. Gainera tabernaz taberna ongi errekuperatu genituen egun guztiko esfortzuak…

Leitzako lasterketa laburbiltzen duen bideoa: